Αρχική » Μονταζ & σατυρα » Ο “κηπουρός” και το χαμένο αυτονόητο.

Ο “κηπουρός” και το χαμένο αυτονόητο.

O_kipouros_kai_to_xameno_autonoitoΣε μία πολύ μακρινή –από εμάς– χώρα, υπήρχε ένας κηπουρός που φρόντιζε τους κήπους του Βασιλιά. Εργαζόταν αρκετές ώρες την ημέρα και προσπαθούσε να κάνει σωστά τη δουλειά του ώστε να είναι ευχαριστημένος ο Βασιλιάς και οι αυλικοί του.

Μια μέρα, καθώς περιποιόταν κάποια λουλούδια, περνά από δίπλα του ο Βασιλιάς και του λέει:

«Μπράβο σου, αγαπητέ μου, κάνεις πολύ καλή δουλειά! Έχεις κάποιο παράπονο, είναι κάτι που θες;»

«Σε ευχαριστώ, καλέ μου Βασιλιά, όλα καλά, αλλά να… Αν είναι εύκολο, να μου έδινες ένα άλλο μέρος να μείνω στο παλάτι, γιατί το υπόγειο έχει πολύ υγρασία και δεν μου κάνει καλό.»

«Μην ανησυχείς, θα το φροντίσω!»

Αφού πέρασαν τέσσερις με πέντε ημέρες, ανοίγει την πόρτα του κηπουρού ένας αξιωματικός και του αφήνει μέσα ένα γουρούνι. Τα ‘χασε ο κηπουρός και με μεγάλη απορία και τρόμο τον ρωτάει:

«Μα τι είναι αυτό, τι δουλειά έχει το γουρούνι μέσα στο σπίτι μου;»

«Ο Βασιλιάς μου είπε να στο φέρω γιατί δεν έχουμε που να το βάλουμε και προσωρινά θα μείνει εδώ»

Τι να κάνει και ο φίλος μας, έσκυψε το κεφάλι και, σκεπτόμενος πως είναι για λίγο καιρό και για να εξυπηρετήσει τον Βασιλιά, το δέχτηκε.

Μετά από λίγες ημέρες και ευρισκόμενος στους κήπους για να τους φροντίσει, περνά πάλι ο Βασιλιάς θαυμάζοντας ξανά τη δουλειά του. Σταματά λοιπόν δίπλα του και του λέει:

«Μόνο καλά λόγια έχω να πω για τον κόπο που κάνεις ώστε να δείχνουν όλα τόσο όμορφα! Είναι κάτι που μπορώ να κάνω για εσένα;»

«Και πάλι σας ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια, καλέ μου Βασιλιά. Αν θυμηθείτε για εκείνο το δωμάτιο που σας είχα πει… Το υπόγειο έχει χειροτερέψει με την υγρασία και το γουρούνι που μου φέρατε»

«Ω, βέβαια! Θα φροντίσω για το δωμάτιο και, όσον αφορά το γουρούνι, θα δώσω διαταγή να το πάρουν σύντομα.»

Χάρηκε ο κηπουρός που η δουλειά του αρέσει στον Βασιλιά αλλά και με το ότι του υποσχέθηκε πως θα ικανοποιήσει το αίτημά του.

Δεν πέρασαν πάλι τέσσερις μέρες και ξανά τον επισκέφτηκε ο αξιωματικός.

«Με διέταξε ο Βασιλιάς να σου αφήσω αυτήν την αγελάδα, γιατί μας την έφεραν και δεν χωρά στους στάβλους. Σε δυο – τρεις ημέρες θα την πάρουμε.»

Ο καλός μας ο κηπουρός έμεινε με το στόμα ανοιχτό και προσπαθούσε να καταλάβει τι γίνεται. Στεναχωρήθηκε πολύ, γιατί από την μία είχε την υγρασία που ήταν το βασικό του πρόβλημα και από την άλλη ζούσε μαζί με ένα γουρούνι και μία αγελάδα τώρα.

Συλλογιζόταν πως κάποιο μπέρδεμα έγινε και έλπιζε, σύμφωνα με τα λόγια του αξιωματικού και του Βασιλιά, όλα να αλλάξουν σύντομα.

Πέρασαν δέκα περίπου ημέρες και ένα πρωϊνό, εκεί που ήταν χωμένος και ιδρωμένος μέσα στα χώματα για να φυτέψει μια όμορφη και σπάνια τριανταφυλλιά, εμφανίζεται ξανά ο Βασιλιάς.

«Μα τι όμορφα πράγματα που κάνεις για εμένα. Όλα τα έχεις σε μία αρμονία για να χαίρεται η ψυχή μου. Πες μου τι θες να κάνω για ’σένα!»

Ο κηπουρός τον κοιτά και απελπισμένος πια του λέει:

«Βασιλιά μου, χαίρομαι που σου αρέσει η δουλειά μου, αλλά, αν μπορείς, δεν παίρνεις εκείνο το γουρούνι και την αγελάδα από το δωμάτιό μου.»

Αυτά έγιναν ή γίνονται σε αυτή τη χώρα που δεν έχει καμία, μα καμία σχέση με εμάς.

Α, να μην ξεχάσω και κάποια κουτσομπολιά που άκουσα ακόμα για αυτή τη χώρα.

Όσοι έχουν φτιάξει σπίτι το έχουν χρυσοπληρώσει στο κράτος, αλλά τους έχουν ταράξει σε επιπρόσθετους “προσωρινούς” φόρους και παρακαλάει ο λαός να πληρώσει τους φόρους –που δεν έπρεπε να πληρώνει– σε παραπάνω δόσεις, για να μην του πάρουν το σπίτι.

Εκτός από αυτούς τους φόρους, έμαθα επίσης ότι τους κόβουν μισθούς και συντάξεις και ο λαός πάλι παρακαλάει να του αφήσουν όσα ψίχουλα βολεύουν τους κυβερνώντες, για να μπορέσουν να ζήσουν.

Βέβαια αυτό που μπορεί κανείς να καταλάβει, είναι πως οι περισσότεροι ελπίζουν και περιμένουν να τους πάρουν το “γουρούνι”, την “αγελάδα” και όποιο άλλο ζώο τους έχωσαν και θα συνεχίζουν να τους χώνουν –προσωρινά φυσικά– στα σπίτια τους.

Έχουνε φτάσει λοιπόν –σε εκείνη τη μακρινή χώρα– στο σημείο που η κοινή «λογική» τους έχει εγκαταλείψει όλους για τα καλά. Η μόνη –βασικά– που υπάρχει είναι η «λογική» της εκάστοτε εξουσίας που έχει κάνει το «αυτονόητο» ανύπαρκτο.

Ένα χαμένο «αυτονόητο» που θα έπρεπε να είχε κάνει το λαό να επαναστατήσει ενάντια στη λογική του “Βασιλιά” και των “αυλικών” του, «Τα κάναμε μαντάρα εμείς που σας κυβερνάμε, αλλά εσείς θα πληρώνετε γιατί μας έχετε ανάγκη».

Χάθηκε για τον “κηπουρό” το «αυτονόητο» πως δεν μπορεί να μείνει στο δωμάτιο που έχει “υγρασία”, γιατί του έβαλαν μεγαλύτερα προβλήματα στο κεφάλι, και κάθε φορά θα χάνει ένα ακόμα «αυτονόητο»…

Αλλά, όπως είπα και στην αρχή, αυτά ισχύουν για μια άλλη χώρα…

Όμορφα και γλυκά όνειρα να ΄χουμε!

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s