Αρχική » Πολιτική » Ογδόντα ημέρες μετά τη σκόνη.

Ογδόντα ημέρες μετά τη σκόνη.

80-hmeres-meta-thn-skonhΠέρασαν λοιπόν 80 ημέρες που η Ιστορία κατέγραψε μια σοβαρή αλλαγή στο πολιτικό σκηνικό της Ελλάδας. Ένα αριστερό κόμμα έχει στα “χέρια” του για πρώτη φορά, την τύχη της χώρας.

Ήταν κάτι που έπρεπε να γίνει, έπρεπε να ξεπεραστεί ο μπαμπούλας της διαφορετικότητας των “κακών” αριστερών. Όταν άρχισε η προεκλογική περίοδος, δεν περίμενα τον κόσμο να σπάσει το τσόφλι. Όσο πλησίαζε όμως η μέρα των εκλογών, φαινόταν ότι ο λαός θα πάρει τελικά μια απόφαση χωρίς το φόβο που απλόχερα μοίραζαν o Αντωνάκης με τον Βαγγελάκη και τα ανθρωπάκια τους. Φαινόταν ότι θα δοκιμάσει να το σπάσει γιατί δεν πήγαινε άλλο. Το “τσόφλι” έτσι κι αλλιώς, λεπτό ήταν, το μυαλό το έκανε απροσπέλαστο.

Έγινε λοιπόν το μπαμ και σηκώθηκε η σκόνη εντός και εκτός των συνόρων. Εκεί που τους είχαμε συνηθίσει να προσκυνάμε, ανορθώσαμε επιτέλους κάπως το ανάστημά μας και είπαμε μερικά όχι. Δεν συνεχίστηκε η εξευτελιστική υποτέλεια των προηγούμενων σωτήρων. Θα παραμείνει όμως η νέα κυβέρνηση σταθερή στην αρχική της στάση;

Προσωπικά συμφωνώ με αρκετά πράγματα που λένε ότι θέλουν να κάνουν οι του Σύριζα, αλλά…

Δυστυχώς ή ευτυχώς, άλλο η θεωρία και άλλο η πράξη. Καταλαβαίνω ότι στην πολιτική -και γενικά στη ζωή- πρέπει αρκετές φορές να κάνεις ελιγμούς για να πετύχεις πράγματα. Κάποιες φορές μάλιστα -τις λιγότερες ίσως-, να προχωράς σε ρήξη, όταν χρειαστεί.

Αυτό το «όταν χρειαστεί», σηκώνει πολύ κουβέντα και σχεδόν πάντα θα είναι υπό αμφισβήτηση. Βλέπεις, ακόμα και μέσα στην ίδια ομάδα, η οπτική γωνία – συμφέρον του καθ’ ενός, διαφέρει.

Τρεις είναι για εμένα οι βασικοί παράγοντες που θα μας δυσκολέψουν πολύ τη ζωή. Δεν λέω για την κυβέρνηση γιατί το θύμα είναι στο τέλος ο απλός πολίτης.

  1. Οι ξένοι ηγέτες.
  2. Η συνύπαρξη των δύο κομμάτων της κυβέρνησης.
  3. Ο παράγοντας άνθρωπος.

Οι ξένοι μαζί με κάποιους καλούς εθελοντές από την Ελλάδα, μας περιμένουν στην γωνία. Τους μπήκαμε στο μάτι και αν συνεχίσουμε την καθ’ αυτούς ανυπακοή, την κατάλληλη στιγμή θα βρουν τον τρόπο για να μας πουν «τέλος το χρήμα». Μια και δε θέλουν να φανεί ότι το σχέδιο τους ήταν λάθος και εις βάρος μας μόνο, έχουν το ταλέντο να το κάνουν να φανεί ότι θα φταίμε μόνο εμείς. Υπάρχει μεγάλη περίπτωση να στήσουν και κάποιο άλλο σκηνικό, πέρα από τη χρηματοδότηση. Δίπλα μας, υπάρχουν παραδοσιακοί σύμμαχοι με τη Γερμανία. Γενικά, μας τη φυλάνε…

Ο δεύτερος παράγοντας έχει να κάνει με τα δύο κόμματα. Μπορεί ακόμα να μη διασταυρώθηκαν οι διαφορές τους, μα σαν έρθουν τα δύσκολα ζητήματα θα δούμε διάφορα. Εκτός και ο στενός χρόνος δε αφήσει να δοθούν αμφότερα δικαιώματα.

Ο άνθρωπος είναι άνθρωπος, με τα πάθη, τα απωθημένα, τα κόμπλεξ, τα θέλω του και πολλά άλλα. Έτσι και αυτοί που κυβερνούν τώρα, αργά ή γρήγορα, δε θα μπορέσουν να ξεφύγουν από αυτό που είναι ο καθ’ ένας τους . Γλυκό πράγμα η εξουσία και με τη συνοδεία του ζεστού Υπουργικού χρήματος, δυσκολεύει το πράγμα. Επίσης στον Σύριζα, υπάρχουν φωνές που ακόμα δεν έχουν ακουστεί έντονα ή και καθόλου.

Βαφτίσια έκαναν οι προηγούμενοι με τους φόρους για να τους περνάνε πιο ομαλά, βαφτίσια κάνουν και τώρα.

Δεμένα είχαν τα χέρια τους οι χθεσινοί, δεμένα τα έχουν και οι σημερινοί.

Χρόνο ήθελαν να κερδίσουν οι πριν, το ίδιο συμβαίνει και τώρα. Μόνο που ο χρόνος έχει περιορισθεί πολύ, έστω και τεχνηέντως. Δεν φτάνει η καλή θέληση που μπορεί να έχει ο Τσίπρας και κάποιοι άλλοι, δυστυχώς.

Δεν μπορώ λοιπόν να είμαι αισιόδοξος απλά για να είμαι. Λείπουν τα σοβαρά και καλά δεδομένα της υγιούς αισιοδοξίας. Αν δεν γίνουμε θιασώτες όμορφων πιρουέτων, εκ των πραγμάτων θα έλθει η στιγμή της ρήξης με τους έξω. Δεν υπάρχουν πολλές επιλογές.

Αν έρθει η πιθανή ρήξη που προείπα, θέλω να δω από μια μεριά όλους αυτούς που λένε ότι συμπαθούν και υποστηρίζουν την κυβέρνηση. Θέλω να δω προς τα πού θα στρίβουν. Το 80% που ψήφισαν τον Σύριζα -λέει ένα γκάλοπ-, θέλουν να παραμείνουμε στο ευρώ. Κάτι μου λέει ότι από το Ωσαννά, θα περάσουμε στο σταύρωσων…

Η σκόνη που σήκωσε ο Σύριζα χρειαζόταν, το θέμα είναι να μη συζητάμε μόνο για αυτή ή να ζήσουμε μόνο με αυτή.

Κάτι τελευταίο. Όταν τα “έχωνα” στην προηγούμενη συγκυβέρνηση, ήμουν της «οπισθοδρόμησης» για εκείνους. Τώρα που θα λέω τα στραβά των σημερινών, πάλι της «οπισθοδρόμησης» θα είμαι. Έχω μια σταθερότητα πάντως.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s